Start >Święto Czynu Chłopskiego

Ostatnie Aktualności

Sonda


Na jaką partię zagłosujesz w tegorocznych wyborach parlamentarnych?
 

Kalendarz

«  grudzień 2017  »
powtśrczpisoni
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Imieniny obchodzą:
ucja, Otylia, Eugeniusz
>Święto Czynu Chłopskiego
15 SIERPNIA –
ŚWIĘTO WNIEBOWZIĘCIA NMP 
(MATKI BOSKIEJ ZIELNEJ),
ŚWIĘTO WOJSKA POLSKIEGO,
ŚWIĘTO CZYNU CHŁOPSKIEGO

W dniu dzisiejszym została odprawiona w Kościele pw. św. Jadwigi Królowej w Janowie Lubelskim msza święta w intencji Ojczyzny - ofiarowana przez członków Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Po mszy świętej w podziękowaniu i uznaniu ogromnego poświęcenia wsi polskiej w walce o obronę niepodległości, wieniec pod pomnikiem Wincentego Witosa złożyli członkowie Zarządu Powiatowego PSL oraz Pani dyrektor Zespołu Szkół w Janowie Lubelskim.

 


15 sierpnia jest dniem wyjątkowym w naszym kalendarzu. Tego dnia obchodzimy potrójne święto. Kościół katolicki obchodzi święto Wniebowzięcia Matki Bożej. Pięćdziesiąt dwa lata temu, 1 listopada 1950 r., papież Pius XII uroczyście ogłosił światu, że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia  z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej. Święto Wniebowzięcia NMP w polskiej tradycji obchodzone jest także jako Matki Boskiej Zielnej. Wiąże się to ze zwyczajem błogosławienia w tym dniu kwiatów, ziół oraz kłosów zbóż. Święto Matki Boskiej Zielnej zwyczajowo wyznaczało termin zakończenia żniw. Przynoszone do kościoła dary ziemi stanowiły wyraz symbolicznego podziękowania i hołdu, składanego przez rolników Matce Boskiej. Ludowa tradycja szczególne moce przypisywała święconym w kościele ziołom. Uznawano je powszechnie za niezwykle skuteczne lekarstwo, kojące ludzkie i zwierzęce dolegliwości. Tego też dnia, w rocznicę bitwy warszawskiej stoczonej w 1920 r. z bolszewikami, Wojsko Polskie obchodzi Święto Żołnierza, a ruch ludowy Święto Czynu Chłopskiego. Poświęćmy nieco uwagi ówczesnym wydarzeniom.


Postępy ofensywy wojsk bolszewickich zapoczątkowane w czerwcu 1920 roku oraz ciągłe cofanie się wojsk polskich stały się główną przyczyną ciężkiego kryzysu jaki w lipcu i sierpniu przeżyło wskrzeszone w 1918 r. państwo polskie. Klęski na froncie, wejście Rosjan na ziemie etnicznie polskie oraz obawa przed ponowną utratą niepodległości wpłynęły na wzrost nastrojów patriotycznych oraz wysunęły na pierwszy plan problem konsolidacji narodu w obronie Państwa. 1 lipca 1920 r. Sejm Rzeczypospolitej utworzył, na wniosek premiera Władysława Grabskiego, Radę Obrony Państwa jako organ zwierzchni obdarzony władzą wydawania zarządzeń i rozporządzeń obowiązujących w zakresie wojny i pokoju. W odezwie z 3 lipca 1920 r. zatytułowanej Obywatele Rzeczypospolitej. Ojczyzna w potrzebie!, Józef Piłsudski, Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz w imieniu Rady Obrony Państwa, wzywał naród do współdziałania i pomocy żołnierzowi na froncie oraz apelował aby wszyscy zdolni do noszenia broni, dobrowolnie zaciągali się w szeregi armii. Trzy dni później, 6 lipca został powołany Inspektorat Armii Ochotniczej z gen Józefem Hallerem na czele z zadaniem przeprowadzenia werbunku ochotników i organizacji pułków ochotniczych. W ciągu miesiąca uzbroił on około 100 tysięcy ochotników; w tym głównie młodzieży szkolnej, harcerzy, robotników i chłopów. Na wezwanie Ojczyzny odpowiedziało także duchowieństwo. Ks. Antoni Święcicki, później długoletni prefekt szkół garwolińskich został kapelanem 205 ochotniczego pułku piechoty.
24 lipca powstał Rząd Obrony Narodowej na czele z Wincentym Witosem, prezesem PSL „Piast”, jako premierem i Ignacym Daszyńskim, przywódcą Polskiej Partii Socjalistycznej, jako wicepremierem. Następnego już dnia bolszewicy zajęli Białystok, a wojsko polskie odeszło na linię Bugu i Narwi. Front coraz szybciej zbliżał się do Warszawy. 
5 sierpnia Rada Ministrów wydała odezwę do narodu, wzywającą pod broń oraz apele do żołnierzy o wytrwaniu w obronie Polski i do chłopów. Następnego dnia Józef Piłsudski podjął decyzję manewru znad Wieprza. Przewidywał on wciągnięcie bolszewików do boju pod Warszawą, skoncentrowanie głównych sił manewrowych nad Wieprzem i uderzenie na tyły wroga. 11 sierpnia Rada Obrony Państwa ogłosiła pobór 5 roczników; biorąc pod uwagę ówczesny skład społeczny ludności – w przeważającej większości mieszkańców wsi polskiej. Od postawy chłopów zależał los państwa. Wśród żołnierzy Wojska Polskiego stanowili oni przeważającą większość. Ponadto okazali się odporni na bolszewicką propagandę.  
12 sierpnia bolszewicy nawiązali styczność ogniową z pierwszą linią obrony polskiej pod Warszawą. Następnego dnia w godzinach porannych oddziały 14 DP gen. ppor. Daniela Konarzewskiego opuściły Garwolin ku wielkiej rozpaczy miejscowego społeczeństwa. Przed południem wkroczyły do miasta dwa podjazdy, a niedługo później około 150 oddział bolszewicki – konnica i piechota na podwodach cywilnych. Rozpoczął się kilkudniowy pobyt wroga na terenie naszego powiatu oraz tworzenia i funkcjonowania podległych mu władz. Ówczesny proboszcz parafii ks. kan. Wincenty Supren, który pozostał na stanowisku, potrafił niejednokrotnie przeciwstawić się dzikim żądaniom bolszewickiej tłuszczy z narażeniem własnego życia. 13 sierpnia rozpoczął się bój o Warszawę. Wojska Frontu Zachodniego bolszewików przełamały wówczas pierwszą linię obrony polskiej i zajęły Radzymin. Niebawem pękła druga linia obrony i front zbliżał się do Pragi. 14 sierpnia trwały ciężkie walki pod Helenowem, Ciemnem, Słupnem, Aleksandrowem, Nieporętem, Beniaminowem i Osowem. Następnego dnia, w święto Wniebowzięcia NMP oddziały polskie odparły atak wroga na Warszawę. Odbiły pozycje drugiej linii obrony, w tym  Osów, gdzie zginął bohaterską śmiercią ks. Ignacy Skorupka. Niedługo później pod osłoną nocy bolszewicy opuścili Radzymin. Wydarzenia te przeszły do naszej historii jako cud nad Wisłą.
O świcie16 sierpnia ruszyła kontrofensywa polska znad Wieprza. 4 armia polska gen. Skierskiego uderzyła w kierunku północnym w lewe skrzydło i tyły grupy mozyrskiej i 16 armii rosyjskiej pod Warszawą. Tego też dnia żołnierze 14 wielkopolskiej DP działającej w ramach 4 armii wyzwolili Garwolin biorąc do niewoli około 370 jeńców z 8 bolszewickiej dywizji piechoty. 
Wiktoria warszawska wzmocniona zwycięską bitwą nad Niemnem we wrześniu 1920 r. przesądziła o losach wojny, odrzuceniu Rosjan na wschód i utrwaleniu niepodległości i suwerenności państwa. Wygrana wojna była pierwszym tego rodzaju sukcesem oręża polskiego od czasu odsieczy wiedeńskiej. Lord d|Abernon szef misji angielskiej wysłanej w 1920 r. do  Polski nazwał bitwę warszawską – osiemnastą decydującą bitwą świata. W swoich wspomnieniach stwierdził, że losy Europy potoczyłyby się inaczej, gdyby nie zwycięstwo Polski nad Rosją Sowiecką, chcącą przy pomocy bagnetów swych żołnierzy narzucić Europie komunistyczną ideologię i ustrój radziecki.
15 sierpnia 1921 r. odbył się pierwszy obchód bitwy warszawskiej i uroczystości w Radzyminie i Osowie. Obronę suwerennego bytu państwa uczciło także duchowieństwo. W Warszawie na Kamionku, został zbudowany kościół Matki Boskiej Zwycięskiej, jako wotum dziękczynne za Cud nad Wisłą
Także i ruch ludowy biorąc pod uwagę duży wkład wsi polskiej w walce o granice, obronę niepodległości i utrwalenie suwerenności państwa obchodził w latach 1936-1938 święto czynu chłopskiego. 18 czerwca 1983 r. Ojciec Święty Jan Paweł II, przemawiając w Niepokalanowie przytoczył słowa Wincentego Witosa: Chłop zachował w najgorszych chwilach ziemię, religię i naród. Te trzy wartości dały podstawę do stworzenia państwaBez nich nie moglibyśmy go mieć. W czasie trzeciej pielgrzymki do Ojczyzny, w homilii wygłoszonej 10 czerwca 1987 r. w Tarnowie, Ojciec Święty ponownie nawiązał do Witosa. Mówił wówczas: „Jakże tu, w Tarnowie, nie zacytować wielkiego przywódcy polskiego ludu i męża stanu, Wincentego Witosa, syna tej ziemi. Pisał on: Któż siłę Państwa i niezawodną nigdy ostoję ma stanowić?! Dla mnie odpowiedź narzucała się sama: Świadomi, niezależni, zadowoleni chłopi polscy, gdyż tacy są gotowi oddać zdrowie i życie za każdą skibę ojczystej ziemi, a cóż dopiero w obronie całości Ojczyzny. Trzeba jednak nie tylko starać się na chłopach tych oprzeć przyszłość, ale ich wierność i przywiązanie do Państwa za wszelką cenę zdobyć, a gdy się zdobędzie, na zawsze utrzymać i utrwalić. Przytoczone słowa Wincentego Witosa – mówił dalej Ojciec Święty – wyznaczają nie tylko drogę polskim chłopom, ale również tym wszystkim, którzy są odpowiedzialni za organizację życia społeczno-gospodarczego polskiej wsi”.  
W okresie PRL nie obchodzono rocznicy bitwy warszawskiej. Wznowiono je dopiero po przemianach społeczno-politycznych. W 1990 r. Rada Naczelna PSL ponownie ustanowiła 15 sierpnia dniem uroczystych obchodów Święta Czynu Chłopskiego.

 

 



Znajdź nas na Facebooku:














 

Użytkownicy Online

Naszą witrynę przegląda teraz 26 gości 
PSL w Janowie Lubelskim, Powered by Joomla!; Joomla templates by SG web hosting